woensdag 1 februari 2012

Het leed dat neet heet.....

Ik heb het er van de week nog met een vriendin over gehad:-)  de angst die je voor dingen hebt, als je kinderen hebt. Zoals bijvoorbeeld buikgriep, of mijn grote nachtmerrie hoofdluis. Geen van mijn kinderen heeft dit ooit gehad gelukkig.
maar soms ' jinx' je dingen, door erover te praten of zo. Mijn moeder had ik diezelfde dag aan de lijn en ze zei dat er bij een winkel electrische netenkammen te koop waren, en of het niet handig was als ik zo'n ding had liggen voor de zekerheid.
Je voelt hem al aankomen:-)  Ik was met Annabel bij de kapper vanmiddag, en die zag op haar hoofd een klein zwart puntje. Ik zou zweren dat het gewoon een klein zandje/stofje was. In totaal zijn er 2 gespot, verder niets. Hun conclusie was dus neten van hoofdluis. Geen luis te bekennen, maar evengoed werd er niet verder geknipt, dus kind is met een fles prioderm en een half geknipt hoofd naar huis gestuurd. Volgende week mogen we terug komen voor de andere helft. Gelukkig was er rondom overal evenveel af, maar de helft is op lagen, de andere helft niet. Ze moet de komende week maar iedere dag een staart in doen, werd gezegd want anders ziet het er niet uit. Mijn klomp breekt, dat als je toch al ruim de helft geknipt hebt, en er is verder niemand in de zaak, dat het niet eens afgeknipt wordt! Bij thuiskomst hebben we geen enkel ding meer op haar hoofd gevonden, de zwarte puntjes (2) die we daar zagen waren heel klein en lieten vrijwel meteen los (neten schijnen zo vast te zitten dat je ze er uit moet kammen..) maar de hele santemekraam hebben we maar uitgehaald. Julia en Nora hadden totaal niets op het hoofd, Annabel ook niet, wij niet, maar evengoed zijn we allemaal gewassen met de speciale shampoo, de lange haren van de meiden compleet uitgekamd met een luizenkam, waarmee we uiteraard weer niets hebben verwijderd, alle bedden zijn verschoond (hadden we net het weekend gedaan, zucht) en alle knuffels, kussentjes, sjaals en mutsen zitten in de vriezer in een plastic zak, of staan in de schuur. Ook daar is het loeikoud nu, dat dan weer wel....
Ik heb al 2 wassen gedraaid, heb er nog 4 liggen, maar als het goed is moet alles (wat er volgens ons niet is!) Weg zijn.
Dit was dus mijn grootste nachtmerrie, en er leek me weinig zo erg als dit, maar ik moet dan maar concluderen dat we dit dan blijkbaar toch ook wel overleven, hoe gruwelijk ook. Ach, er zijn ergere dingen blijkt maar weer.....
Ik blijf er eigenlijk van overtuigd dat er echt niets aan de hand was, maar voor de zekerheid doe je het dan toch maar... Vreselijk balen, ik krijg al jeuk bij de gedachte aan hoofdluis, het werk, jakkes! En volgens mij allemaal vanwege 2 zandkorrels! Heb op Google plaatjes opgezocht, en daar leek het niet op, maar toch....
Kortom, ik heb het blijkbaar zelf gejinxt denk ik, met mijn gepraat erover, dus ik zal het er nooit meer over hebben haha!
Maar het moet me toch echt even van het hart dat ik niet snap dat ze accuut stoppen met knippen bij de kapper. Ja, als de beesten rondlopen snap ik het, maar vanwege 2 zwarte puntjes, als je de helft of driekwart al hebt gehad? Belachelijk, en dat arme kind van bijna 11 loopt nu een week rond met half geknipt haar...... Gelukkig valt het niet heel erg op als je het niet weet, maar toch...
En al dat werk en geren en gevlieg hebben er in geconcludeerd dat mijn knie ook weer flink pijn doet, heb gewoon te veel gedaan.
Ik heb mezelf maar op een wijntje getrakteerd, ook al drinken we niet als we de volgende dag moeten werken, maar dit is een noodsituatie, dus dan mag het wel weer, vind ik.....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen